მოთხრობები — ედგარ ალან პო (1835-1849)
ავტორი: ედგარ ალან პო · 1840
სიუჟეტის მოკლე თხრობა
კრებული მოიცავს პოს საშინელებათა და მისტიკურ მოთხრობებს. „ლიგეა” — მთხრობელს უკვდავი ნებისყოფის მქონე ცოლი ჰყავს, რომელიც კვდება, მაგრამ მისი სული მეორე ცოლის სხეულს იპყრობს: „კაცი არც ანგელოსს, არც სიკვდილს დამორჩილდება სრულიად, თავისივე ნების უღონობა შეიწირავს მხოლოდ.” „წითელი სიკვდილის ნიღაბი” — თავპრუსი პროსპერო თავის სასახლეში იხიზნება ჭირიდან, მაგრამ სიკვდილი მაინც შემოაღწევს — ნიღბიანი ბალის მონაწილედ. „წინააღმდეგობრიობის ჭინკა” — ადამიანის ირაციონალური მიდრეკილება იმისკენ, რაც მისთვის ყველაზე დამღუპველია: „ამა თუ იმ მოქმედების ბოროტება თუ ცდომილება ხშირად გახდება ხოლმე ერთადერთი დაუმარცხებელი ძალა, რომელიც გვაიძულებს ჩვენ ამათ ჩადენას.” „მონოსა და უნას გაბაასება” — სულები სიკვდილის შემდეგ საუბრობენ კოსმოსურ ჰარმონიაზე.
ფილოსოფიური ბირთვი
პოს მოთხრობების ფილოსოფიური ბირთვი სამ ღერძზეა:
- თვითგანადგურებისკენ ლტოლვა — „წინააღმდეგობრიობის სული”, რომელიც იუნგის ჩრდილისა და ფროიდის თანატოსის ადრინდელი ინტუიციაა
- სიკვდილის წინაშე ნებისყოფის ჭიდილი — ლიგეას ტრანსცენდენტული ნება, რომელიც სიკვდილსაც კი ძლევს
- სიკვდილის დემოკრატია — „წითელი სიკვდილი” ათანაბრებს ყველას, მიუხედავად სიმდიდრისა
პერსონაჟები როგორც არქეტიპები
| პერსონაჟი | არქეტიპი | ფუნქცია |
|---|---|---|
| ლიგეა | ნებისყოფის აბსოლუტი | სიკვდილზე ძლევამოსილი სული |
| პროსპერო | ჰუბრისი (ამპარტავნება) | ძალაუფლებისა და სიმდიდრის ილუზია სიკვდილის წინ |
| წინააღმდეგობრიობის მთხრობელი | ჩრდილი | ირაციონალური, თვითგამანადგურებელი ინსტინქტი |
სიმბოლიკა
| სიმბოლო | მნიშვნელობა | ციტატა |
|---|---|---|
| წითელი სიკვდილი | გარდაუვალი ბედისწერა | სიკვდილი, რომელსაც ვერც სიმდიდრე, ვერც კედლები აჩერებს |
| ნიღბიანი ბალი | ცხოვრება როგორც თეატრი | მოჩვენებითი უსაფრთხოება და სახეების თამაში |
| ლიგეას თვალები | ტრანსცენდენტული სიღრმე | სულის უკვდავების სიმბოლო |
ჰორიზონტალური კავშირები
- ფიოდორ დოსტოევსკი: „წინააღმდეგობრიობის ჭინკა” = რასკოლნიკოვის ფსიქოლოგიის ემბრიონი; ადამიანის მიდრეკილება საკუთარი თავის განადგურებისკენ
- კარლ იუნგი: თვითგანადგურებისკენ ლტოლვა = ჩრდილის დომინაცია; ლიგეას არქეტიპი = ანიმა, რომელიც ყოვლისშემძლეა
- ფრიდრიხ ნიცშე: „კაცი არც ანგელოსს, არც სიკვდილს დამორჩილდება” — ნებისყოფის ფილოსოფია ნიცშემდელ ფორმულირებაში
- სტალკერი (1979): ტარკოვსკის „ზონა”, სადაც ადამიანის ნამდვილი სურვილები აშკარავდება — პოსეული „წინააღმდეგობრიობის სულის” კინემატოგრაფიული ექო
ვერტიკალური ჯაჭვი
გოთიკური რომანტიზმი (XVIII-XIX სს.)
→ მოთხრობები (ედგარ ალან პო) (ფსიქოლოგიური საშინელება)
→ [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] (დანაშაულის ფსიქოლოგია)
→ [[ფრანც კაფკა]] (აბსურდული შიში)
→ [[სტალკერი (1979)]] (მეტაფიზიკური შიში)