რიჩარდ ბენდლერი (1950–)

როლი მატრიცაში

ბენდლერი არ არის ფსიქოლოგი კლასიკური გაგებით — და სწორედ ეს არის მისი მნიშვნელობა. მათემატიკისა და კომპიუტერული მეცნიერების ფონით მოსული სტუდენტი, რომელმაც ფსიქოთერაპიას ინჟინრის კითხვა დაუსვა: არა „რატომ იტანჯება ეს ადამიანი?“, არამედ „რა თანმიმდევრობით აკეთებს ის იმას, რასაც აკეთებს, და სად შეიძლება ჩარევა?“

მისი წვლილი გრინდერთან თანამშრომლობაში იყო მოდელირების უნარი: უნარი, დაეკვირვებოდა ოსტატს და აღედგინა მისი ქცევის სტრუქტურა. გრინდერმა ამას ლინგვისტური ფორმალიზმი მისცა.

ბენდლერის ფიგურა ორაზროვანია. ერთი მხრივ — ორიგინალური აღმომჩენი, რომელმაც თერაპიული ინტუიცია სასწავლ ტექნიკად აქცია. მეორე მხრივ — მან NLP-ს მისცა ის თვისებაც, რამაც ის მეცნიერებიდან გარიყა: ეფექტის პრიმატი მტკიცებულებაზე, სცენური დემონსტრაციის კულტი და თეორიის ღია აბუჩად აგდება.

ძირითადი ნაშრომები

ნაშრომიწელიწვლილი
მაგიის სტრუქტურა I (წიგნი)1975მეტა-მოდელი
მილტონ ერიქსონის ჰიპნოზური ტექნიკის პატერნები (წიგნი)1975მილტონ-მოდელი
მაგიის სტრუქტურა II (წიგნი)1976რეპრეზენტაციული სისტემები
ბაყაყებიდან უფლისწულებამდე (წიგნი)1979ანკორირება; მოძრაობის პოპულარიზაცია
ნეიროლინგვისტური პროგრამირება, ტომი I (წიგნი)1980სტრატეგიები, TOTE

პოზიცია

„სასარგებლო ტყუილები“. ბენდლერის ცენტრალური მეთოდოლოგიური პოზიცია: მოდელს არ სჭირდება ჭეშმარიტება, სჭირდება მუშაობა. ეს არის რადიკალური ინსტრუმენტალიზმი, რომელიც პირდაპირ მოდის ჰანს ვაიჰინგერის „თითქოს“-ის ფილოსოფიიდან — თუმცა ბენდლერი ამ გენეალოგიას იშვიათად აღიარებდა.

წინააღმდეგობა როგორც თერაპევტის მარცხი. „Resistance is a nominalization“ — თუ კლიენტი წინააღმდეგობას უწევს, ეს კლიენტის დიაგნოზი კი არა, თერაპევტის მოქნილობის ნაკლებობაა. ეს იდეა გადარჩა NLP-ის ემპირიულ კრახს და დღემდე მოქმედია.

შიდა განხეთქილება

1980-იანებში ბენდლერისა და გრინდერის ურთიერთობა სასამართლო დავებში გადაიზარდა NLP-ის სავაჭრო ნიშნისა და საავტორო უფლებების გამო. მოძრაობა, რომელიც ადამიანთა შორის რაპორტის აგებას ასწავლიდა, საკუთარ დამფუძნებლებს შორის ვერ შეთანხმდა. გრინდერი „ახალი კოდისკენ“ წავიდა; ბენდლერი — საკუთარი ბრენდისა და სემინარების მიმართულებით.

კავშირები