ალფრედ ადლერი (1870–1937)
როლი მატრიცაში
ადლერის სახელს უკავშირდება ფსიქოანალიზური მოძრაობის პირველი დიდი განხეთქილება — და სწორედ ის განხეთქილება, რომელმაც ყველაზე მეტი კვალი დატოვა თანამედროვე ყოველდღიურ ენაზე. „არასრულფასოვნების კომპლექსი“, „ცხოვრების სტილი“, „კომპენსაცია“ — ეს ტერმინები მისია.
ვენელი ექიმი, ფროიდის ოთხშაბათის წრის ერთ-ერთი პირველი წევრი და ვენის ფსიქოანალიტიკური საზოგადოების პრეზიდენტი, რომელმაც 1911 წელს მოძრაობა დატოვა და საკუთარი მიმართულება — ინდივიდუალური ფსიქოლოგია — დააარსა.
განხეთქილების არსი
წყვეტა პიროვნული კი არა, კონცეპტუალური იყო და ერთ კითხვას ეხებოდა: რა ამოძრავებს ადამიანს?
| ზიგმუნდ ფროიდი | ალფრედ ადლერი | |
|---|---|---|
| ძირითადი მამოძრავებელი | ლიბიდო, სექსუალური მიდრეკილება | არასრულფასოვნების დაძლევა, სრულყოფისკენ სწრაფვა |
| დროის ღერძი | წარსული — ბავშვობის განსაზღვრულობა | მომავალი — მიზანი, რომლისკენაც ადამიანი მიისწრაფვის |
| ადამიანის ბუნება | კონფლიქტური, გაყოფილი | მთლიანი და განუყოფელი (individuum) |
| სოციალური განზომილება | ცივილიზაცია როგორც შეზღუდვა | სოციალური ინტერესი როგორც ჯანმრთელობის კრიტერიუმი |
ადლერისთვის ნევროზი არა ჩახშობილი მიდრეკილების შედეგია, არამედ არასწორად არჩეული სტრატეგიაა არასრულფასოვნების განცდის დასაძლევად. ეს გადანაცვლება მიზეზიდან მიზნისკენ ფსიქოლოგიას ტელეოლოგიურ ხასიათს აძლევს — და სწორედ აქ იკვეთება ნიცშეს „ძალაუფლების ნება“, როგორც ფილოსოფიური ფონი, თუმცა ადლერი მას სოციალურ და არა ბატონობის ღერძზე კითხულობს.
ძირითადი ცნებები
- ორგანული არასრულფასოვნება (1907) — ამოსავალი ბიოლოგიური დაკვირვება: სუსტი ორგანო ორგანიზმს კომპენსაციისკენ უბიძგებს. ადლერმა ეს ლოგიკა ფსიქიკაზე გადაიტანა.
- არასრულფასოვნების კომპლექსი — არასრულფასოვნების განცდა, რომელიც კომპენსაციის ნაცვლად პარალიზებას იწვევს
- უპირატესობისკენ სწრაფვა — არა სხვებზე ბატონობა, არამედ საკუთარი შესაძლებლობის სრულყოფა; ჯანსაღი ფორმით ის სოციალურ ინტერესს ემსახურება
- ცხოვრების სტილი (Lebensstil) — ადრეულ ბავშვობაში ჩამოყალიბებული ერთიანი სტრატეგია, რომლითაც ადამიანი სამყაროს უდგება
- სოციალური ინტერესი (Gemeinschaftsgefühl) — კუთვნილებისა და წვლილის განცდა; ადლერისთვის ეს ფსიქიკური ჯანმრთელობის მთავარი საზომია
- დაბადების რიგითობა — მისი იდეებიდან ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული და ემპირიულად ყველაზე სუსტი
რა გაუძლო დროს და რა — არა
გაუძლო:
- ტელეოლოგიური ჩარჩო — მიზნისკენ მიმართული ქცევის ახსნა; კოგნიტურ-ბიჰევიორული თერაპიისა და ლოგოთერაპიის პირდაპირი წინაპარი
- სოციალური ჩართულობა როგორც ჯანმრთელობის საზომი — თანამედროვე კვლევა მას სისტემატურად ადასტურებს
- არასრულფასოვნება-კომპენსაციის ღერძი, რომელიც მიღწევის ფსიქოლოგიის საფუძვლად დარჩა
ვერ გაუძლო:
- დაბადების რიგითობის ეფექტები — მასშტაბურმა კვლევებმა (Rohrer, Egloff & Schmukle, PNAS, 2015; 20 000-ზე მეტი მონაწილე) პიროვნებაზე ეფექტი პრაქტიკულად ვერ აღმოაჩინა; ინტელექტზე ეფექტი მინიმალურია
- სისტემის ზოგადი შემოწმებადობა — ადლერისეული ცნებები ხშირად იმდენად ფართოა, რომ ფალსიფიცირებადი არ არის
ეს ასიმეტრია მისი მემკვიდრეობისთვის დამახასიათებელია: ჩარჩო გაცილებით ძლიერი აღმოჩნდა, ვიდრე კონკრეტული ემპირიული პრეტენზიები.
კავშირები
- არასრულფასოვნების კომპლექსი — ცენტრალური კონცეფცია
- იმპოსტორის სინდრომი — ადლერისეული ღერძის თანამედროვე გაგრძელება: მიღწევა როგორც კომპენსაცია, რომელიც განცდას ვერ აქრობს
- ზიგმუნდ ფროიდი / ფსიქოანალიზი — წარმოშობა და განხეთქილება
- კარლ იუნგი — მეორე დიდი განხეთქილება; იუნგმა ადლერისა და ფროიდის დაპირისპირება საკუთარი ტიპოლოგიის ილუსტრაციად გამოიყენა (ექსტრავერტული vs ინტროვერტული განწყობა)
- ვიქტორ ფრანკლი / ლოგოთერაპია — ფრანკლი ადლერის წრის წევრი იყო; „აზრისკენ ნება“ პირდაპირ ეპასუხება ადლერისეულ ტელეოლოგიას
- ერიხ ფრომი — სოციალური ფსიქოანალიზის საერთო ხაზი
- ფრიდრიხ ნიცშე — ფილოსოფიური ფონი; უპირატესობისკენ სწრაფვის გადათარგმნა ფსიქოლოგიურ ენაზე
- რესენტიმენტი — ნიცშესეული ცნება და ადლერისეული კომპენსაციის პათოლოგიური ფორმა ერთსა და იმავე მოძრაობას აღწერს ორი შეფასებით