მიხეილ ბულგაკოვი (1891-1940)
ბიოგრაფიული კონტექსტი
ბულგაკოვი კიევში დაიბადა სასულიერო პირის ოჯახში, რაც მის მთელ შემოქმედებაში რელიგიურ-ფილოსოფიური განზომილების არსებობას ხსნის. პროფესიით ექიმი იყო — მუშაობდა სოფლის საავადმყოფოში, სადაც პირველი მსოფლიო ომისა და სამოქალაქო ომის სისასტიკე პირადად განიცადა. ეს გამოცდილება პირდაპირ აისახა ახალგაზრდა ექიმის ჩანაწერებსა და მორფიუმში. მორფიუმზე დამოკიდებულება და მისგან განთავისუფლება — ბულგაკოვის ბიოგრაფიის ყველაზე პირადი და ბნელი თავია.
საბჭოთა რეჟიმმა მისი შემოქმედება სისტემატურად გაანადგურა: ძაღლის გული (წიგნი) არასდროს გამოქვეყნებულა მის სიცოცხლეში, ეშმაკეულნი ცენზურის მსხვერპლი გახდა, ხოლო ბათუმი (წიგნი) — სტალინისადმი მიძღვნილი პიესა — თავად დიქტატორმა უარყო. ეს ტრაგიკული ირონია — ხელოვანი, რომელიც სისტემასთან შერიგებას ცდილობს, მაგრამ სისტემა მას არ იღებს — ბულგაკოვის ეგზისტენციალური დრამის ბირთვია.
ფილოსოფიური და ფსიქოლოგიური ბირთვი
ბულგაკოვის შემოქმედება სამ ფილოსოფიურ ღერძზე ტრიალებს:
1. ბუნების ძალადობრივი შეცვლის შეუძლებლობა. ძაღლის გულში და საბედისწერო კვერცხებში მეცნიერება ცდილობს ბუნების „გაუმჯობესებას” — შედეგი ყოველთვის კატასტროფაა. ეს არის საბჭოთა „ახალი ადამიანის” შექმნის მეტაფორა.
2. ინდივიდის განადგურება ბიუროკრატიული მანქანის მიერ. ეშმაკეულნში ადამიანი საბუთის გარეშე აღარ არსებობს — ეს კაფკას პროცესის რუსული ვერსიაა, სადაც აბსურდი სატირულ ფორმას იღებს.
3. სახლი და ოჯახი, როგორც კუნძული ქაოსში. თეთრ გვარდიაში ტურბინების სახლი ისტორიული კატაკლიზმების წინააღმდეგ მდგარი სიცოცხლის ბოლო ციხე-სიმაგრეა.
საკვანძო ნაშრომები
| ნაწარმოები | წელი | მთავარი თემა |
|---|---|---|
| ახალგაზრდა ექიმის ჩანაწერები (წიგნი) | 1925-1926 | ინტელიგენტის ბრძოლა უმეცრებასთან |
| მორფიუმი (წიგნი) | 1927 | დამოკიდებულება და პიროვნების დეგრადაცია |
| ეშმაკეულნი (წიგნი) | 1924 | ბიუროკრატიული აბსურდი და იდენტობის დაკარგვა |
| ძაღლის გული (წიგნი) | 1925 | ევოლუციის ძალადობრივი დაჩქარება |
| საბედისწერო კვერცხები (წიგნი) | 1925 | მეცნიერული პროგრესის საფრთხე |
| თეთრი გვარდია (წიგნი) | 1925 | სამოქალაქო ომი და ოჯახის ტრაგედია |
| ბათუმი (წიგნი) | 1939 | ძალაუფლების მითოლოგია |
ჰორიზონტალური კავშირები
- ნიკოლოზ გოგოლი — ბულგაკოვის უშუალო წინამორბედი სატირულ ტრადიციაში. ეშმაკეულნის კოროტკოვი მკვდარი სულების „პატარა ადამიანის” პირდაპირი მემკვიდრეა
- ფრანც კაფკა — ბიუროკრატიული აბსურდის პარალელური სამყარო. ეშმაკეულნი და პროცესი ერთსა და იმავე ეგზისტენციალურ კოშმარს აღწერენ
- ფიოდორ დოსტოევსკი — ადამიანის ბუნების გარდაქმნის შეუძლებლობის თემა. შარიკოვი და რასკოლნიკოვი ორივე „ახალი ადამიანის” ექსპერიმენტის მსხვერპლნი არიან
- კარლ იუნგი — ძაღლის გულში პროფესორი პრეობრაჟენსკი ჩრდილს ქმნის — შარიკოვი მისი ექსპერიმენტის ბნელი მხარეა
- კინემატოგრაფია — ანდრეი ტარკოვსკის სტალკერი (1979) ბულგაკოვისეულ თემას ავითარებს: მეცნიერება, რწმენა და ძალაუფლება აკრძალულ ზონაში
ვერტიკალური კავშირები
[[ნიკოლოზ გოგოლი]] (სატირული ტრადიცია, „პატარა ადამიანი")
↓
[[ფიოდორ დოსტოევსკი]] (ფსიქოლოგიური სიღრმე, პეტერბურგის მითოლოგია)
↓
მიხეილ ბულგაკოვი (გროტესკი + ფილოსოფია + საბჭოთა რეალობა)
↓
[[გაბრიელ გარსია მარკესი]] (მაგიური რეალიზმი, ძალაუფლების სატირა)